Boekrecensie: Sunny 🐄 🐄 🐄 🐄

Howdy!
Vorig weekend was ik door uitgeverij Condor en Bookinfluencers.com uitgenodigd voor een exclusieve boekenclub met Jason Reynolds voor het derde deel van de Track serie, Sunny, die eindelijk in het Nederlands is verschenen. Naast het feit dat dit een hele mooie en bijzondere middag was – een vlog van die middag vind je hier – wil ik ook graag wat dingen op papier zetten over dit boek.
Ik heb Sunny gekregen van de uitgever en betaald gekregen voor het maken van content rond dit boek, maar dit heeft vanzelfsprekend geen invloed gehad op mijn mening.

Algemene informatie

Sunny is geschreven door Jason Reynolds. Het boek heeft 157 bladzijden en is (in vertaling door de geweldige Maria Postema) uitgegeven dooruitgeverij Condor in 2026. Sunny valt binnen het genre Middle Grade  en wordt verteld uit een ik-perspectief. Het is het derde deel in de Track serie, maar is ook los te lezen.

In het boek volgen we Sunny, die alleen met zijn vader woont. Zijn moeder is bij zijn geboorte overleden en de jongen voelt zich daar erg schuldig over. Het contact met zijn vader is moeizaam, hij wil vooral dat zijn zoon rent en daarbij medailles wint. De vraag is alleen, wil Sunny dat ook? En wat als hij dat níét meer wil?

Trigger warning voor de volgende onderwerpen:

• Dood van een ouder
• Mentale gezondheid / problematiek 
• Verwaarlozing door een ouder
• Het benoemen van drugsgebruik in het verleden

Recensie
Mijn favoriete ding aan de Track serie, is het feit dat Jason Reynolds met elk boek in staat is om weer iets totaal anders neer te zetten. Het verhaal van Sunny lees je in dagboek vorm, wat ik voor zijn verhaal een geweldige keuze vindt – al is het maar om een specifiek moment, waardoor ik jankend in de auto zat , ik las het gros van het boek terwijl ik aan het wachten was op Aoife.
Jason was, bij de boekenclub ook heel duidelijk dat het een dagboek is, want Zwarte jongens hebben ook dagboeken nodig.

Sunny is een beetje de outsider van de Defenders, hij praat eigenlijk niet veel met zijn vrienden over wat er met hem aan de hand is. Gelukkig doet Sunny dat wél met zijn dagboek, waardoor je als lezer al vrij snel doorhebt wat er in hem omgaat. Nu het belangrijkste nog, het er met anderen over hebben, maar bovenal zijn vader.

“Maar met jou praten is met mij praten, en soms moet ik met mezelf praten. Ik weet niet of dat zin heeft, maar je weet hoe ik daarover denk.”
– Jason Reynolds, Sunny

Ondanks het feit dat dit boek niet heel dik is – ongeveer 150 bladzijden – verteld Sunny een compleet verhaal. Door de lengte van het boek én de schrijfstijl vind ik dit boek uiterst geschikt voor een jongere doelgroep. Ik denk dat veel jongeren (en vooral jongens) zich kunnen herkennen in Sunny en hopelijk inzien dat ze dingen mogen voelen, ze dat met anderen kunnen bespreken, maar als ze dat fijn vinden, ook kunnen opschrijven.
Ik heb hardop gelachen – en dus keihard gehuild – en ontzettend genoten van de manier waarop Reynolds de gedachten van Sunny heeft neergezet.

Sunny krijgt van mij dan ook vier koetjes 🐄 🐄 🐄 🐄
Het is een aanrader voor een ieder die houdt van een goed jeugdboek met een boodschap – en één specifiek moment waarop je door twee woorden gegarandeerd gaat janken.

Het boek is te bestellen bij Libris of natuurlijk bij de lokale boekhandel

So long,
Billy

Ps. Ja, ik moet natuurlijk wel even flexen met het feit dat ik Reynolds heb ontmoet, dus geniet van de foto die ik met hem heb genomen (het andere boek dat ik vast heb is 24 seconden vanaf nu, ook een absolute aanrader)