Boekrecensie: Focus op mij  🐸🐸🐸🐸🐸

Howdy!
Laat ik, voordat ik uitgebreid ga vertellen waarom dit een fantastisch boek is, wel eerlijk vermelden dat ik Bo Talisa persoonlijk ken, al heeft dat geen enkele invloed heeft gehad op mijn mening. Jullie kennen me langer dan vandaag, ik ben eerlijk over mijn mening over een boek, zelfs als het pijn doet. Recensies zijn voor lezers, niet voor auteurs, zelfs als de auteur op de gastenlijst staat voor je bruiloft.

Algemene informatie

Focus op mij  is geschreven door Bo Talisa. Het boek heeft 332 bladzijden en is uitgegeven door The House of Books in 2026. Focus op mij valt binnen het genre romance en wordt verteld uit personaal perspectief. Het is het eerste deel in een los te lezen serie, waarvan deel twee in 2027 verschijnt. 

In het boek volgen we Shae Miller, ze is freelance fotograaf – tot groot verdriet van haar moeder – en kan haar geluk niet op als ze mee mag op tour met de band Frog Tears. Iedereen is enthousiast over haar, behalve de koppige leadzanger, Nick Hall. Nick is vooral boos vanwege het ontslag van de vorige fotograaf, Andy, die hun beste vriend is, maar nu al weken niets meer van zich laat horen.
Tijdens de tour groeien ze dichter naar elkaar toe, maar wat is er in Godsnaam met Andy aan de hand?

Trigger warning voor de volgende onderwerpen:

• angst en paniekaanvallen
• sexuele intimidatie
• machtsmisbruik
• alcoholconsumptie 

Tevens bevat dit boek meerdere intieme scènes tussen twee instemmende volwassenen.

Recensie

Dat het Godverdomme tot 2026 heeft moeten duren voordat er een sapphic boek voor volwassenen uitkwam in het Nederlands, dat ook daadwerkelijk zo gepromoot wordt, maakt me aan de ene kant super boos. (Ik wil hier wel even een shoutout geven naar En wat dan liefde is van Lisette Jonkman, makkelijkste vijf sterren ooit, al wordt deze niet als queer boek gepromoot)

Verdomme mensen, wanneer gaan jullie nou eens inzien dat dit fantastisch is en óók leuk voor cishet mensen. Ik ben dan ook zo blij dat er meer sapphic adult boeken verschijnen (zo ook, Ik zag haar eerst van Annemarie Bosma, daarover snel meer) en het niet een eindeloze string is van MM boeken waar je mee dood wordt gegooid. Het moet eens afgelopen zijn met het fetish dat hetero vrouwen hebben voor queer mannen en de ‘maar ik herken me hier niet in!’ over sapphic boeken. Als ik als ras echte lesbienne een hetero boek als Cross the Line 5 sterren kan geven, kan jij ook genieten van een boek met twee vrouwen, of in dit geval een non binair persoon en een vrouw. En OF je van dit boek gaat genieten.

Van de fantastische queer rep, tot de humor en als extra’tje duaal perspectief, dus dubbel: ‘de gedachten die ik nu heb heb ik totaal niet omdat ik de ander heel leuk vind, maar komt gewoon door het licht,’’ we love to see it.

De personages voelen gelaagd, zelfs degene die een minder prominente rol hebben, zoals Lauri, voelen als echte personen. Mijn persoonlijke favoriet was Pippa – maar volgens mij vindt iedereen haar fantastisch en ik herkende mezelf erg in ADHD’r Kav, al onthoud ik het wél als je haver lattés drinkt. Het was prettig dat ze elkaar soms op hun plek zetten, lees: Nick op hun plek zetten, want dat was soms wel even nodig. Nick is soms nogal een klootzak- erkent henzelf ook – en dat is wel iets waar je van moet houden. Al vind ik persoonlijk dat Nick er wel een goede reden voor heeft, want als mijn beste vriend zonder uitleg en pardon zou worden ontslagen, zou ik ook pissig zijn.
En Shae, oh die arme Shae die zo haar best doet, maar wiens angsten soms de overhand kunnen nemen, ik wil haar zo graag knuffelen.

‘We kunnen niet discrimineren op seksualiteit mensen. Zelfs niet als ze hetero zijn.’
– Bo Talisa, Focus op mij.

Voor een boek over een band bevat dit boek niet té veel popcultuur referenties, maar voelen deze goed gedoseerd. Ik merk dat sommige boeken, zeker als ze over dit soort dingen gaan, nogal veel willen name droppen (if you know, you know) ik ben dol op een goede Taylor Swift referentie, maar t is een keer genoeg.

Daarnaast waardeer ik het erg dat dit boek regelmatig het gesprek opent over mentale gezondheid en dat het oké is om naar therapie te gaan, zouden meer boeken moeten doen. Tevens heeft dit boek een aantal details waar ik, als iemand die chronisch ziek is en zichtbaar een beperking heeft, erg goed op ga. Het specifiek benoemen van rolstoelplekken en een Frog Tears fan met een kruk zijn kleine dingen, maar het is zo chill dat de auteur denkt aan dit soort aspecten.

Oh en ik heb het nog helemaal niet over de spice gehad, jeetje jongens, zorg dat je alleen bent als je dit boek leest – of niet, als dat je ding is, we doen veel op deze site, maar niet aan kinkshamen. Ik hoop dat de hetero’s hier wat van gaan leren.

TLDR: Dit boek is SUPER GAY (in de genderneutrale en alles overkoepelende term) en het is FANTASTISCH en ik hoop dat door dit boek de cishet lezers eindelijk gaan inzien HOE geweldig sapphic boeken zijn en dat je ze allemaal moet verslinden, maar vooral deze. Het boek krijgt vanzelfsprekend van mij vijf koetjes- of kikkertjes, speciaal voor deze ene keer. 🐸🐸🐸🐸🐸
Ik ben zo ontiegelijk trots op je, Bo. Je grumpy leadzanger en anxious fotograaf gaan de wereld veranderen, mark my word.

Frog Tears 4 life.

Het boek is te bestellen bij libris, de Queer boekenkast, of natuurlijk bij de lokale boekhandel. Mocht je hem willen luisteren, wat zeker aan te raden is, krijg je met deze link 90 dagen gratis BookBeat – en sponsor je mij ook een beetje.

So long,

Billy